Söguleg þróun andlitsmaska

Andlitsmaska ​​er eins konar snyrtivörur sem hafa verið notaðar fyrir löngu síðan. Allt frá fornum egypskum pýramídum var vitað að nota nokkur náttúruleg hráefni, svo sem jarðveg, eldfjallaösku og sjóleðju, til að meðhöndla suma húðsjúkdóma í andliti eða líkama. Síðar var það þróað til að nota lanolin blandað við ýmis efni svo sem hunang, plöntublóm, egg, semolina, grófar baunir o.s.frv., Til að búa til slurry og beita því á andlitið fyrir venjulega fegurð eða til að meðhöndla suma húðsjúkdóma.

Egyptar færðu þessa tækni til Grikklands, síðan til Rómar og loks til Evrópu. Á 8. og 9. öld færðist þróun siðmenningarinnar til Miðausturlanda og stuðlaði um leið að því að efla endurreisn Evrópu. Á tímum endurreisnartímabilsins þróaðist snyrtivöruefnafræði og bragðefnaiðnaður sem víkur fyrir læknisgreinum mjög. Á 17. og 18. öld voru flestar snyrtivörur framleiddar í heimasmiðjum. Það var ekki fyrr en á 19. og 20. öld sem verulegar breytingar áttu sér stað og snyrtivöruiðnaðurinn smám saman myndaðist.

Andlitsgrímur urðu vinsælar á Tang keisaraveldinu í Kína og urðu vinsælar meðal aðalsstéttarkvenna. Sígildin skráðu að Yang Guifei notaði ferskar möndlur, létt duft og talkúm sem aðal innihaldsefni, bætt við borneol, moskus og eggjahvítu.

Á áttunda og níunda áratugnum breyttist þróun andlitsgríma hægt og rólega frá því að reiða sig á náttúrulegan í vísindatækni. Sem stendur hafa vörur með skýrari verkun og vísindalegan stuðning orðið kröfur neytenda.